Ne kemi arritur në përfundimin se

1- Ne Jemi mëkatar

2- Në Krishtin jemi Krijesa të reja

3- Jemi Lajmëtar të pasjtimit të Perëndise

Në Letrën e Dytë të Pjetrit: Pjetri përqëndrohet më shumë në rreziqet që kisha ka nga brenda saj. Më shumë nëpërmjet mësimit të rremë. Inkurajimi Kryesor: Rritu në njohjen e së vërtetës, që të mund të njihni të gabuarën duhet të njihni më mirë të vërtetën! Kjo do të jetë mbrojtja juaj, të njihni të vërtetën!

IDEJA KRYESORE E 2 PJETRIT:

Ata që e njohin Krishtin do të duken nga frytet e Shenjtërisë, Dallimit dhe Shpresës!

Ideja e njohjes që në një farë mënyre është edhe fjala kyçe në këtë letër nuk ka të bëjë me njohurinë sepse ke informacion, por ka të bëjë me informacionin që transformon, jo thjeshte e di por ti je duke u kalitur nga ajo që di. Të njohësh Krishtin duhet të ecesh me Krishtin dhe duhet të rritesh në Krishtin. Nuk ka të bëj me përsosmëri por ka të bëjë me të paturit gjithmonë Krishtin si etalon! Të bëhesh si Krishti!

Shenjtërimi- Besimi pa vepra është i vdekur

Dallimi- më shumë di dhe kalitesh nga e vërteta aq më e lehtë është të gjej mashtrimin

Shpresë- Duke pasur dallimin duke i shtuar shpresën do të bëj jetën tënde të plotësuar në pritjen e Krishtit!

Gjatë gjithë kohës në këtë letër Pjetëri është duke përsëritur gjatë gjithë kohës që ai do të na kujtojë ne që jemi në këtë rrugëtim të mund të vendosim gjërat e rëndësishme përpara cdo gjëje. Ai fillon me kujtesën e thelbit të ungjillit të Jezusit dhe ky do të jetë ajo që ne do të fillojmë të shikojmë sot në dy vargjet e para!

- Vendi nga është shkruajtur Letra: Romë

- Kujt i drejtohej: Kishave të Azisë së Vogël

- Mësimi kryesor i Letrës: Ata që e njohin Krishtin do të duken nga frytet e Shenjtërisë, Dallimit dhe Shpresës!

Nëse mendojmë që Perëndia është duke na folur nëpërmjet ndjenjave, emocioneve apo një diturie të pa shpjegueshme duhet që të bëjmë një kontroll të fakteve nëpërmjet fjalës së Perëndisë. Sepse;

- Ndjenjat na gënjejnë

- Emocionet na gënjejnë

- Eksperiencat na gënjejnë

Por Fjala e Perëndisë është e njëjtë dhe e vërtet sepse vjen prej Tij!

Shumë shpesh ne të krishterët jetojmë në tokën gri, një tokë pa absolutitete morale, një tokë që e ka zbehur aq shumë përparimin e besimit tonë, saqë ne kemi pranuar letargjinë dhe mosbindjen si tarifën tonë të përditshme, dhe pothuajse besojmë në racionalizimet tona. Në përfundim të Predikimit të Jezusit në Mal, Manifestit të Jezusit, gjejmë një thirrje zgjimi, një thirrje për të dëgjuar dhe bindur, një thirrje për të ndjekur.