(Źródło: Encyklika Redemptoris missio, 1990, nr 56)."

Jan Paweł II ukazuje dialog ekumeniczny, międzyreligijny i społeczny jako jedyną drogę do prawdy i pokoju, mocno opartą na szacunku dla godności drugiego człowieka. W dobie współczesnego kryzysu polaryzacji oraz zamkniętych „baniek” medialnych, dialog musi stać się naszą codzienną praktyką. Oznacza to naukę uważnego słuchania przed odpowiedzią oraz aktywne szukanie punktów wspólnych. Wymaga to rezygnacji z chęci triumfu „swojej racji” w rodzinie, pracy czy przestrzeni publicznej na rzecz wyższego, wspólnego dobra.

„Czułość polega na tym, że człowiek pragnie jak gdyby osłonić drugiego człowieka, wziąć go w opiekę, oszczędzić mu przykrości i cierpienia. [...] Jest to umiejętność odczuwania sytuacji drugiego człowieka, jego wrażliwości, a nawet jego lęku.”

— Karol Wojtyła, Miłość i odpowiedzialność

„Prawdziwy rozwój człowieka nie polega na tym, by po prostu 'więcej mieć', ale by    'bardziej być'. Gdy posiadanie rzeczy staje się celem samym w sobie, człowiek wpadając w pułapkę konsumpcjonizmu staje się niewolnikiem tego, co posiada, i gubi zdolność do tworzenia relacji z Bogiem i drugim człowiekiem.”

— Jan Paweł II, Encyklika Sollicitudo Rei Socialis (nr 28)

Dziś zaczynamy od litery "A" jak Alienacja.

„Człowiek staje się wyalienowany, gdy gubi sens bezinteresownego daru z samego siebie i próbując zbudować relacje wyłącznie dla własnej korzyści, zamienia drugiego człowieka w narzędzie. Prawdziwa wspólnota rodzi się dopiero tam, gdzie człowiek odnajduje siebie poprzez bezinteresowny dar z siebie dla drugich.”

Jan Paweł II, Encyklika Centesimus Annus